دوشنبه ٠٣ مهر ١٣٩٦  -  
 

 

کیست پیلونیدال

معرفی بیماری
لغت پیلونیدال.. یعنی..nest of hairs که میشه اونو آشیانه ای از مو ها قلمداد کرد.این اصطلاح درستی نیست.. چون خیلی ها ممکنه این کیست رو داشته باشند.. اما موئی وجود نداره و دخالتی نکرده و آشیانه ای هم در کار نیست.بطور کلی دراین بیماری
چرک درداخل لایه های زیر پوست... بطور آبسه جمع شده. اغلب این آبسه ها درد زا هستد.در عین حال اصطلاح کیست هم درست نیست.. چون 99% اینها آبسه هستند و کیستی در کار نیست.بکار بردن لغت کیست باعث میشه که هم بیماران و هم پزشکان در تشخیص و درمان اشتباه کنند.آسیب شناسان و جراحان تونستند.. در موارد کمی البته...دیوار هائی رو در داخل آبسه پیدا کنند که حاوی لایه های خارجی پوست هست. فرض کنید شما وارد غاری شده اید که سطح غار از سلولهای پوست طبیعی تشکیل شده.اونها هیچوقت نتونستند لایه طبیعی پوست رو که شامل تمام لایه ها( منجمله مو).. هست را در داخل آبسه پیدا کنند. منظور اینکه نتونستند ارتباط واضحی بین وجود مو و فولیکول های احتمالی رو با این بیماری پیدا کنند.. فقط لایه خارجی بدون مو رو تونستند پیدا کنند. سینوس .. آبسه ای هست که دارای مجرائی به سطح پوست شده. اما هر کسی که آبسه پیلونیدال داره حتما دارای سینوس هم نیست. اما به هر حال گاهی وجود داره.. و چرک ها ازشون خارج میشن. این آبسه معمولا در انتهائی ترین نقطه ستون فقرات شما هستند.. و کمی متمایل به چپ هستند.اما مجرای خروجی سینوس های اونها کمی متمایل به راست خط وسط بدن خارج میشن. البته ممکنه در دوطرف خط وسط .. دو آبسه وجود داشته باشه. بیشترین سنی که بیماری دیده میشه.. بین 16 تا 26 هست..گرچه ممکنه در سن های کمتر و بیشتر هم دیده بشه.از نظر آماری در هر 100 هزار نفر 26 بیمار وجود داره..که اگه بخواهیم برای مردم خودمون با 70 میلیون جمعیت محاسبه کنیم... چیزی در حدود 18000 بیمار هم اکنون در کشور ما وجود داره.هم در زنان دیده میشه و هم در مردان.. اما در مردان کمی بیشتر هست.طبیعت بیماری به گونه ای هست
که خود به خود رفع نمیشه.. و اغلب بیماران نهایتا به فرم هائی از جراحی( بطور موضعی یا با بی هوشی عمومی) نیاز پیدا میکنند. البته مواردی هم دیده شده که وقتی به چرک نیشتر زدیم و چرک رو خارج کردیم و تحت آنتی بیوتیک.. گذاشتیم. بدون انجام هیچ گونه جراحی.. رفع شده رفته. کیست .. میتونه سالها در حالت خاموش باقی بمونه...حالا در این میان بعضی از بیماران در هر ماه دچار حالت شعله ور شدن بیماری میشن.. و بعضی هر سال( مثلا آتشفشان و داستان فعال شدن اون..).قبلا فکر میکردند که مسائل ژنتیک در بروز این مشکل نقش مهمی داره.. اما جدیدا متوجه شدن که مسائل اکتسابی رل خیلی مهم تری داره.بطور کلی علم پزشکی.. هم در تشخیص و هم در درمان این مشکل.. مشکلاتی داره و هنوز بطور کامل نتونسته جوابگوی بیماران باشه....

 

آیا بیماری کیست پیلونیدال فقط مخصوص مرد ها هست.؟

شاید اگه به خیلی از کتب طبی قدیمی مراجعه کنید متوجه میشید که نوشته این بیماری فقط مال مرد ها هست. یک خانم آمریکائی هست که سالها این بیماری رو داشته و به خاطر مسئله خجالت نتونسته به پزشک مراجعه کنه.. ظاهرا جراح خانم دور و برش کم بوده
.
اون خانم میگه که تعدا د خانمهائی که این مشکل رو دارن کم نیست و اختلافشون با مردها زیاد نیست.او خانم میگه که بسیاری
از مراجعه کنندگان سایتش رو خانمها تشکیل میدن.از طرف دیگه اگه با جراحانی که با این بیماران سروکار دارن صحبت کنید .. میگن که تعداد بیمار خانم حتی مساوی بیماران مرد هست.به نظر اون چون در طی 30 سال گذشته جامعه آمریکا بیشتر صنعتی شده.. به همین دلیل بیماران خانم هم بیشتر شدن.سوالی که مطرح میشه اینه که آیا این بیماری ارتباطی با سیکل ماهیانه خانمها داره...که جواب مثبت هست و باعث شعله ور شدن علائم خاموش بیماری میشه.از طرف دیگه چون جراحانی که باید این نوع بیماری رو درمان کنن.. بهتره فوق تخصص جراحی روده بزرگ و رکتوم باشن...مگه چه تعداد از این جراحان وجود دارن
که بیمار بخواد پیش جراح مرد بره یا زن.. منظور اینکه اون خانم پیشنهاد کرده که بهتره خانمها خجالت رو کنار بزارن و هر چه زودتر برای درمان پیش بهترین جراحی که دسترسی دارن برن.. چه مرد و چه زن. اون خانم گفته که اون خودش 7 سال تمام
به خاطر همین مسئله پیش پزشک نرفته

 

 

با مشکل کیست پیلونیدال چه کنیم؟

شما دو راه دارید.. یا اینکه اونو جراحی کنید و کیست رو بطور کامل بردارید.. یا اینکه سعی کنید به همراه اون زندگی کنید.
این تصمیم بستگی داره به این که چند بار دچار حالتهای شعله ور شدن میشید و اینکه شدت حالت شعله وری چقدر هست. منظور اینکه اگه ناگهان علائم شدید میشه شدتش چقدر هست؟. جراحی برای همه مناسب نیست ولی به هر حال به عنوان یکی از روشهای درمانی در اختیار بیمار قرار دارد.هر کدام از ما یک جور احساس تحمل درد نسبت به مشکلات جسمی داریم..فلذ ممکنه جراحی در یک مقطه زمانی برای بیماری مناسب باشه.. برای بیمار دیگه نه.

طبیعت کیست ها فرق میکنه.. بعضی کیست ها در حالت خاموش باقی میمونن.. بعضی ها مرتب شعله ور میشن... اما تکرار شعله ور شدن باعث میشه که کیست زیر پوستی بزرگتر بشه.. به اصطلاح اون غار بزرگ تر میشه.نحوه برخورد با اون کیست فرق داره.. برای اینکه یک تحقیق نشون داده که چنانچه بلافاصله پس از اولین حالت شعله ور شدن بیماری.. با جراحی کیست رو خارج کنیم...مشکلات بعدی بیمار به حد اقل میرسه.اما به هر حال توصیه هائی که برای کسانی که عمل نمیکنن لازمه گفته بشه.. اینه که..بهداشت اون قسمت رو رعایت کنن..موهای اون قسمت رو همیشه کوتاه نگه دارن.. و در حالتهای مختلف که میشینن..اصول صحیح داشته باشه


بیمارانی که با تشخیص کیست پیلونیدال مراجعه میکنند.. چند دسته هستند..
1-
کسانی که هیچ یک علامت .. تب.. ترشح..حساسیت در درد.. گرمی.. قرمزی.. و معاینه مقعدی را ندارند یا اینکه خیلی خفیف دارند
2-
کسانی که با حالت شعله ور شده اون علائم مراجعه میکنند که 20% مراجعه کنندگان هستند
3-
کسانی که قبلا چند حمله مورد 2 را پست سر گذاشته اند و حالا با بعضی از مشکلات ناراحت کننده مراجعه کرده اند

اما درمان:
1-
بیماران مورد یک فقط باید تحت نظر باشند وباید توصیه کرد که بهداشت اون قسمت را رعایت کنند
2-
برای مورد دوم .. فقط لازم است که بیهوشی موضعی داده شود و برش مختصری داده بشه.. و چرکهای اونها خارج بشن
3-
خوشبختانه 60% بیماران مورد دوم به همین درمان جواب میدن و نیازی به بیهوشی عمومی نیست.. اما به هر حال بعضی از بیماران نیاز دارند که جراحی بشن.. و اون کیست حاوی آبسه باید حتما خارج بشه. ولی دیگه اینطور نیست که برای هر بیمار
بخواهیم جراحی وسیع منطقه ای کنیم

بهداشت اون منطقه چطور باید باشه؟
شما باید نهایت مراقبت رو از اون ناحیه داشته باشید. هر روز باید حمام برید . از یک اسفنج هائی استفاده کنید که میتونه موهای اون قسمت رو بکنه و ببره.گاهی دیده میشه که موهای سر شما , موقع شستن سر با شامپو روی اون قسمت می افتن.. حواستون
جمع باشه که هنگام خارج شدن از حمام اون موها روی اون منطقه بدنتون نباشه.اگه شما جزء اون دسته آدم هائی هستین که معتقدید اون منطقه بدن خیلی کثیفه و اصلا نباید کاری به کارش داشت در اشتباه هستید.. برای اینکه باید یاد بگیرید که او ن مناطق هم جزءی از بدن شما هست و نیاز به مراقبت داره. اگه اون منطقه بدن شما دارای جوشهائی هست.. حواستون باشه که نکنه شامپو و conditioner ای که استنفاده میکنید دارای روغن در ترکیباتش نباشه.. چون اون روغن ها میرن سوراخهای جوش های پوستی رو پر میکنند و لذا مشکلاتی ایجاد میکنند. بعد از حمام با برس هائی که موهای اون قسمت رو میسابه.. اون قسمت رو عاری از مو کنید.

 

 

آیا داروها کمکی به حل مشکلات کیست پیلونیدال میکنه؟

آنتی بیوتیک ها یکی از روشها و داروهای مرسومی هستند که استفاده میشن. حتما دوره درمان رو کامل کنید.. حتی اگه درد برطرف شده باشه.شما هم مثل خیلی های دیگه این اشتباه رو نکنید که میتونید با آنتی بیوتیک کیست پیلونیدال را رفع کنید.آنتی بیوتیک ها صرفا عفونت شعله ور شده رو خاموش میکنن.. اما دیگه نمیتونن کیست حاوی اونها رو از بین ببرن... که میشه به آتش زیر خاکستر تشبیه کرد.

سعی کنید از محلول ید Iodex یا Iodine به همراه پانسمان استفاه کنید..چون عفونت فعال رو خاموش میکنه. اون محلول Iodex میتونه لباسها رو رنگی کنه.بهتره شب هنگام ازش استفاده کنید..و چه بهتر اینکه پس از استفاده یک دستمال گرم هم روی ضایعه بزارید تا درد رو کم کنه

 

بیماری پیلونیدال

اصول تشخیصی
آبسه های حاد یا سینوس هی مزمن تخلیه شونده در ناحیه ساکرو کوکسیکس
درد, حساسیت و سفت شدن

ملاحضات عمومی
بیماری پیلونیدال به شکل یک آبسه حاد یا سینوس تخلیه شونده در ناحیه ساکرو کوسیکس بروز میکند. در این موارد یک کیست زمینه ای به همراه نسج گرانولاسیون , فیبروز و معمولا توده های مو وجود دارد. در مورد مادرزادی یا اکتسابی بودن پیلو نیدال
اختلاف وجود دارد. عده ای هنوز معتقدند که کیست ها, باقی مانده کانال مدولر یا نتیجه نمو اشتباه در محل اتصال ساکروکوکسیکس است که باعث محبوس شدن این توده ها در درم می شود. ولی بیشترین علل عبارتند از: عفونت , آسیب دیدگی, گرفتار شدن مو در نسج عمقی ناحیه ساکرو کوکسیکس( بنا براین اکتسابی هستند). بیماری پیلونیدال بطور شایع, مردان را بیش از زنان گرفتار میکند, بخصوص آنهائی که دارای موی بسیار در چین گلوتئال هستند. این بیماری اغلب بری اولین بار در دوران بلوغ
و هنگاهی که رشد مو و فعالیت غدد چربی افزایش می یابد , بروز میکند.فرو رفتگی در خط وسط و خلف آنوس, که معمولا در اطفال دیده می شود, بندرت زمینه ای برای بیماری پیلونیدال است

تظاهرات بالینی
بیماری معمولا تا زمانی که بصورت حاد دچار عفونت نشده باشد, نشانه ای ندارد. علائم و یافته های عفونت چرکی حاد شبیه
آبسه های قسمت های دیگر میباشد. فرایند التهابی ممکن است کم شده یا شدت یابد و این حالت , تازمانی که تخلیه از طریق جراحی
یا خود بخود انجام شود, ادامه دارد. پس از تخلیه, گاهی ترشح چرکی بطور کامل متوقف شده یا به شکل شایع تر از دهانه سینوس های متعدد یا منفرد و بطور متناوب ادامه می یابد. در معاینه, سوراخ های متعدد یا منفرد در خط وسط یا بصورت پراکنده در پوست ناحیه ساکرال دیده میشود. اغلب موهایی که از سوراخ ها خارج شده اند, قابل رویت می باشند. گاهی میتوان یک پروب را به اندازه چند میلی تا چند سانتی در سینوس ها داخل کرد.

تشخیص های افتراقی
تشخیص معمولا به سادگی صورت میگیرد. حالت های دیگری که باید مد نظر باشد, عبارتند از: آبسه های پری آنال که از کریپت های خط وسط و خلفی منشاء گرفته, هیدر آدنیت چرکی یا کورک و کفگیرک معمولی

عوارض:
عفونت های پیلونیدال درمان نشده ممکن است باعث ایجاد سینوس های ترشح کننده متعدد( و گاهی باعمق زیاد) شود و بندرت دژنر سانس بدخیم گزارش شده است.

درمان:
آبسه های حاد بهتر است از راه برش و تخلیه- که گاهی در مطب یا اتاق اورژانس و با بی حسی موضعی انجام میگیرد- درمان میشود. احتمالا با کمی تلاش میتوان توده مو را که مانند یک جسم خارجی باعث تداوم عفونت می شود, خارج کرد. درمان های جراحی مختلفی برای بیماری مزمن با ترشح مداوم یا درد و تشکیل متناوب آبسه ها وجود دارد. در این موارد, باید دقت عمل کرده,
تنها نسوج مبتلا را خارج کرده و پوست و چربی و بافت های سالم دیگر را دست نخورده باقی گذاشت. امروزه , برش های وسیعی که در گذشته صورت میگرفت, منسوخ شده است, زیرا زخم به آهستگی بهبود یافته و ناتوانی طولانی مدتی را به شکل غیر ضروری در شخصی که ازجهات دیگر سالم است ایجاد میکنند. امروزه روش جراحی, از بریدن ساده کیست پیلونیدال تا بریدن و خارج کردن مجرای سینوس و کیست, با ترمیم اولیه یا ثانویه متغیر است. هر روشی که استفاده میشود, باید بطور دقیق پیگیری شود. بیمار باید به تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه, جلوگیری از ضربات مستقیم و تراشیدن پوست یا استفاده مرتب از مواد موبر
برای جلوگیری از گیر افتادن بیشتر موها ترغیب شود. تا زمانی که پزشک از بهبودی بیماری مطمئن نشده و بیمار بطور کامل موارد پیشکیری کننده را رعایت میکند, ویزیت های سرپائی باید هرهفته انجام شود.


توضيح‌ كلي‌
كيست‌ پيلونيدال‌ يك‌ كيسه‌ كوچك‌ پوستي‌ حاوي‌ مو در قسمت‌ پايين‌ كمر. اين‌ كيست‌ به‌ صورت‌ يك‌ منفذ پوستي‌ كوچك‌ نمايان‌ شده‌ و گاهي‌ چيزي‌ بيش‌ از يك‌ فرورفتگي‌ حاوي‌ چند موي‌ پيچيده‌ نيست‌. اين‌ كيست‌ مستعد عفونت‌ است‌. كيست‌هاي‌ پيلونيدال‌ در افراد سياه‌پوست‌ ناشايع‌ است‌. هر دو جنس‌ مبتلا مي‌شوند ولي‌ در مردان‌ شايع‌تر است‌. عفونت‌ كيست‌ معمولاً در اوايل‌ بزرگسالي‌ (40-18 سال‌) آغاز مي‌شود.
علايم‌ شايع‌
در صورت‌ عدم‌ عفونت‌ علامتي‌ ندارد. با ايجاد عفونت‌ علايم‌ زير بروز مي‌كند:
درد، قرمزي‌، احساس‌ درد با لمس‌ و تورم‌ ناحيه‌
مبتلا
تب‌ و لرز
ترشح‌ چرك‌
علل‌
اين‌ كيست‌ ناشي‌ از اختلالي‌ خفيف‌ است‌ كه‌ در طي‌ تكامل‌ جنيني‌ رخ‌ مي‌دهد. عامل‌ عفونت‌ معمولاً استافيلوكوك‌ است‌.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
تعريق‌ زياد. چاقي‌ تعريق‌ را افزايش‌ مي‌دهد.
لباس‌ تنگ‌
پيشگيري‌
حمام‌ كردن‌ يا دوش‌ گرفتن‌ روزانه‌ براي‌ تميز نگه‌داشتن‌ ناحيه‌ كيست‌. به‌ نظر مي‌رسد استفاده‌ از وان‌ آب‌ گرم‌ در پيشگيري‌ از عفونت‌ كيست‌ مؤثرتر ازدوش‌ گرفتن‌ باشد.
پوشيدن‌ لباس‌ سبك‌ و گشاد
جلوگيري‌ از اضافه‌ وزن‌
عواقب‌ مورد انتظار
عفونت‌ با درمان‌ آنتي‌بيوتيك‌ و جراحي‌ قابل‌ علاج‌ است‌.
عوارض‌ احتمالي‌
گسترش‌ عفونت‌ (نادر(
درمان‌

اصول‌ كلي‌
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ كشت‌ ترشحات‌ كيست‌ باشد.
در صورت‌ عفونت‌ كيست‌، از حمام‌ آب‌ گرم‌ براي‌ تخفيف‌ درد استفاده‌ كنيد. در يك‌ لگن‌ آب‌ گرم‌ به‌ مدت‌ 15-10 دقيقه‌ بنشينيد و اين‌ كار را هر چند بار كه‌ لازم‌ است‌ تكرار كنيد.
درمان‌ كيست‌ عفوني‌ شده‌ معمولاً شامل‌ برش‌ دادن‌ برروي‌ آبسه‌ و تخليه‌ چرك‌ و گاهي‌ جراحي‌ به‌ منظور برداشتن‌ كل‌ ناحيه‌ عفوني‌ مي‌باشد.
التيام‌ زخم‌ جراحي‌ ممكن‌ است‌ چند ماه‌ به‌ طول‌ انجامد زيرا بايد از عمق‌ زخم‌ ترميم‌ شود.
يك‌ تكه‌ گاز بايد برروي‌ زخم‌ قرار داده‌ شود تا هم‌ امكان‌ هواخوردن‌ وجود داشته‌ و هم‌ از ساييده‌ شدن‌ لباس‌ها به‌ زخم‌ جلوگيري‌ شود.
داروها
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مقابله‌ با عفونت‌
فعاليت‌
محدوديي‌ وجود ندارد مگر اين‌ كه‌ كيست‌ عفوني‌ شده‌ باشد. در اين‌ صورت‌ فعاليت‌هاي‌ خود را تا بهبود عفونت‌ محدود كنيد. اگر هنگام‌ نشستن‌ احساس‌ ناراحتي‌ مي‌كنيد يك‌ بالشتك‌ مخصوص‌ در محل‌ نشستن‌ خود قرار دهيد.
رژيم‌ غذايي‌
در صورت‌ اضافه‌ وزن‌ از يك‌ رژيم‌ كم‌ كالري‌ و كم‌چربي‌ استفاده‌ كنيد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ كيست‌ پيلونيدال‌ باشيد. اين‌ عارضه‌ بايد تشخيص‌ داده‌ شود.
اگر پس‌ از تشخيص‌، كيست‌ دچار علايم‌ عفونت‌ گردد.


در هر بیمار مشکوک به وجود کیست پیلونیدال...وجود فیستول ناحیه مقعدی باید به عنوان تشخیص افتراقی مطرح شود.


 تعیین وقت اینترنتی
  نام و نام خانوادگی :
  سن :
 تاریخ تولد : / /
 جنسيت :مرد
زن
 تلفن ثابت :
 تلفن همراه :
 نحوه آشنایی با دکتر :سایت برترین ها
پیک برتر
ایمیل های تبلیغاتی
جستجوی گوگل
ساير موارد
 نوع خدمات درخواستي :
 شهر محل سكونت :
 ایمیل :
 توضیحات :

 




 
بازديد اين صفحه :  22652
بازديد امروز :  60
کل بازديد سایت :  4756188
بازديدکنندگان آنلاین :  4
زمان بارگزاری : 0/2041 ثانیه